اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً

عقاید امامیه

آداب و اسرار دعا 5


این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

آداب و اسرار دعا5
 در روایت است که «برترين عبادت، دعاست، اجازه دعا كردن از سوى خداوند متعال و گفتگوى بنده با او مساوى است با گشودن در رحمت براى وى، كسى كه اهل دعا باشد، هرگز بدبخت نمى‏ شود»

بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی هَدَانَا لِهَذَا و َمَا کُنَّا لِنَهْتَدِیَ لَوْلا أَنْ هَدَانَا اللَّهُ. رَبِّ أَدْخِلْنِی مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِی مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَلْ لِی مِنْ لَدُنْکَ سُلْطَانًا نَصِيرًا ثم صلاه وسلام علي سيدنا ونبينا العبد الموید والرسول مسدد و المصعد امجد ابی القاسم محمد(ص) و آله الطيبين الطاهرين المعصومين سيما بقية الله في الارضين و اللعن علي اعدائهم الي يوم الدين.
«ابو ولّاد» گويد؛ امام موسى كاظم- عليه السّلام- فرمود: «ما من بلاء ينزل على عبد مؤمن فيلهمهُ اللَّه الدّعاء الّا كان كشف ذلك البلاء وشيكا، و ما من بلاء ينزل على عبد مؤمن فيمسك عن الدّعاء الّا كان البلاء طويلا فاذا نزل البلاء فعليكم بالدّعاء و التّضرّع الى اللَّه عزّ و جلّ / اگر بلا بر بنده مؤمنى كه خداوند او را موفّق به دعا كرده نازل شود، بزودى برطرف خواهد شد، اما اگر بر بنده مؤمنى كه از دعا كردن دست نگه داشته، بلايى نازل گردد، طولانى خواهد گرديد، پس هر گاه بلايى نازل شد، بر شماست كه به درگاه خداوند عزيز و جليل، دعا و تضرّع كنيد».
. طبق قرآن این تضرع  به درگاه خدا یکی ازعلل نزول بلا است. قرآن می فرماید : «فَأَخَذْنَاهُمْ بِالْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ / ما قوم های گذشته را به سختی ها، ضررها، مشکلات گرفتارشان کردیم (سوره انعام، آیه 42)»
به صراحت و تصریح قرآن کریم یکی از دلایلی که بلا بر سر ما در زندگی مان نازل می شود این است که به درگاه خدا تضرع کنیم و خدا در جای جای قرآن چندین بار تاکید کرده که در هنگام بروز مشکلات به درگاه من بیاید و تضرع و زاری کنید و یکی از چیزهایی که خدا خیلی دوست دارد تضرع است.
پیامبر (ص) می فرماید: «افزعوا الى اللَّه في حوائجكم، و الجأوا اليه في ملمّاتكم، و تضرّعوا اليه و ادعوه فانّ الدّعاء مخّ العبادة، و ما من مؤمن يدعو اللَّه الّا استجاب له، فامّا ان يعجّل له في الدّنيا او يؤجّل له في الآخرة، و امّا ان يكفّر عنه من ذنوبه بقدر ما دعا ما لم يدع بمأثم».
يعنى: «در حوائجتان از خدا كمك بخواهيد، در شدايد و گرفتاريها به او پناه ببريد و به سوى او تضرع كنيد، او را بخوانيد و دعا كنيد، چون «دعا» مغز عبادت است، هيچ مؤمنى خدا را نمى‏خواند مگر آنكه به يكى از اين وجوه اجابت مى‏شود:- يا در دنيا بزودى حاجتش را خواهد گرفت.- يا در آخرت آن را دريافت خواهد كرد.- و يا به مقدارى كه دعا كرده، گناهانش پرده پوشى خواهد شد به شرط آنكه براى گناه دعا نكرده باشد».(البته مترجم در اینجا کمک خواستن ترجمه کرده است که معنی دقیق و درست آن جزع و فزع و همراه با ناله و زاری است )
در شبهای گذشته نیز بیان شد که دعا و اجابت قرین هم هستند درهر صورت چون خدا مجیب است جواب می دهد اما آنطور که خود می خواهد پاسخ می دهد. اگر دعا براساس شرایط دعا باشد و خواسته های غیر شرعی نباشد خدا آن را اجابت می کند  و شامل این روایت می‌شود. دعا همه اش سود است در هر صورتی خدا آن را به اجابت می رسد.
و همچنین حضرت رسول (ص) می فرمایند: «اعجز النّاس من عجز عن الدّعاء، و ابخل النّاس من بخل بالسّلام /  عاجزترين مردم كسى است كه از دعا درمانده باشد و بخيل‏ترين مردم كسى است كه در سلام كردن، بخل بورزد».
کسی که نمی تواند به درگاه خدا تضرع و زاری داشته باشد و دستانش را در درگاه خدا بلند کند، درمانده و بیچاره‌ترین آدم است
«الا ادلّكم على ابخل النّاس، و اكسل النّاس، و اسرق النّاس، و اجفأ النّاس، و اعجز النّاس؟ قالوا: بلى يا رسول اللَّه، قال: امّا ابخل النّاس، فرجل يمرّ بمسلم و لم يسلّم عليه، و امّا اكسل النّاس، فعبد صحيح فارغ لا يذكر اللَّه بشفة و لا بلسان. و امّا اسرق النّاس، فالّذي يسرق من صلاته تلفّ كما يلفّ الثّوب الخلق فيضرب بها وجهه. و امّا اجفأ النّاس، فرجل ذكرت بين يديه فلم يصلّ علىّ. و امّا اعجز النّاس، فمن يعجز عن الدّعاء»
«آيا بخيل‏ترين، كسل‏ترين، و دزدترين، و ستمكارترين و عاجزترين مردم را به شما معرفى كنم؟ گفتند: بلى يا رسول اللَّه- صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم- فرمود: «بخيل‏ترين» مردم كسى است كه گذارش بر مسلمانى مى‏افتد ولى به او سلام نمى‏كند. «كسل‏ترين» مردم فردى است كه از صحت و سلامت برخوردار است ولى در اوقات بيكارى با لب و زبانش ذكر حق نمى‏گويد. ( دردین ما کسلی به ورزش صبحگاهی نیست، بلکه کسلی به نگفتن ذکر حق است) «دزدترين» مردم كسى است كه از نمازش مى‏ كاهد، چنين نمازى همانند لباس كهنه، درهم پيچيده شده به صورتش زده مى‏ شود. «جفاكارترين» مردم كسى است كه نام من در برابرش برده مى ‏شود، ولى بر من صلوات نمى ‏فرستد. «عاجزترين» مردم كسى است كه از دعا، درمانده باشد».

و نیز آمده است؛
«افضل العبادات الدّعاء، و اذا اذن اللَّه للعبد في الدّعاء فتح له باب الرّحمة، انّه لن يهلك مع الدّعاء احد / برترين عبادت، دعاست، اجازه دعا كردن از سوى خداوند متعال و گفتگوى بنده با او مساوى است با گشودن در رحمت براى وى، كسى كه اهل دعا باشد، هرگز بدبخت نمى‏شود». در دعای افتتاح این شبها می خوانیم« اللهم اذنت لی فی دعائک و مسئلتک/ خدایا به من اجازه دادی تا از دعا کنم و از تو سوال کنم».
 این بسیار مبارک و خوب است که ما در مجالسمان روایات اهل بیت (ع) را بیان می کنیم؛ امام رضا(ع) می فرمایند: «فَإِنَّ النّاسَ لَوْ عَلِمُوا مَحاسِنَ کَلامِنا لاَتَّبَعُونا. / بی گمان از ما پیروی می کنند  (ـ میزان الحکمة، ج 8، ح 13797.) اگر کلام اهل بیت(ع) را برای مردم بگوییم این نورانیت این کلام باعث می شود که مردم دلهایشان با آن زنده شود. درست است که ما نور این کلمات را نمی بینیم اما این کلام نورانی است. در ورودی دانشکده حدیث دانشگاه شهرری این حدیث را نوشته اند که ؛«امام باقر(ع) می فرمایند: إنَّ حَدِیثَنا یُحْیِی القُلُوبَ / به راستی که حدیث ما دل ها را زنده می کند. (بحارالأنوار، ج 2، ص 144)»
در روایتی دیگر نیز آمده است؛ «معاوية بن عمار» گويد: به امام صادق- عليه السّلام- عرض كردم: دو نفر در يك لحظه نمازشان را آغاز مى‏كنند، يكى از آن دو در نمازش قرآن بيشترى تلاوت مى‏كند و ديگرى بيشتر دعا مى‏نمايد و سپس هر دو در يك لحظه نمازشان را پايان مى‏دهند، كداميك افضلند؟ فرمود: «كلّ فيه فضل و كلّ حسن / هر دو داراى فضيلت بوده و هر دو نيكند»
گفتم: مى‏دانم هر دو خوبند، ولى مى‏خواهم بدانم كداميك بهتر است؟ فرمود: «الدّعاء افضل، اما سمعت قول اللَّه عزّ و جلّ: وَ قالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ‏؟ هى و اللَّه العبادة، هى و اللَّه افضل، هى و اللَّه العبادة، هى و اللَّه اشدّهنّ / دعا، برتر است، مگر سخن خداى متعال را نشنيدى كه فرمود: مرا بخوانيد تا اجابتتان كنم، همانا كسانى كه از عبادت من سركشى كردند، آنان را با خوارى داخل جهنّم خواهم كرد، به خدا قسم! منظور از عبادت، همان دعاست، به خدا قسم! دعا برتر است، به خدا قسم! دعا عبادت است، به خدا قسم! دعا شديدترين عبادت است».
 یعنی دعا از قرآن بالتر است  و بهتر است طبق این کلام امام که با قسم جلاله می‌فرمایند، دعا برتر است بیشتر قنوتمان را طولانی کنیم تا سوره‌های بلند بخوانیم و اصلا دعا کردن خودش عبادت است طبق آیه قرآن.
از رسول خدا(ص) روایت شده است که می فرمایند: «يدخل الجنّة رجلان كانا يعملان عملا واحدا فيرى احدهما صاحبه فوقه فيقول: يا ربّ، بما اعطيته و كان عملنا واحدا؟ فيقول اللَّه تبارك و تعالى:سألنى و لم تسألنى، ثمّ قال- صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم-: اسألوا و اجزلوا فانّه لا يتعاظمه شي‏ء / دو نفر كه هر دو يك گونه عمل انجام داده‏اند وارد بهشت مى‏شوند ولى يكى ديگرى را برتر از خود مى‏بيند، لذا مى‏گويد: پروردگارا! من و او عملمان يكى بود، اين مقام برتر او در برابر چيست؟ خداى تبارك و تعالى مى ‏فرمايد: او از من درخواست كرد ولى تو نخواستى. آنگاه حضرت فرمود: از خدا بخواهيد و زياد هم بخواهيد، چون در برابر ذات اقدس احديت، چيزى بزرگ نيست».
دعا آنقدر موضوعیت دارد که در روز قیامت باعث بالا رفتن در جه اعمال می شود.
و همچنین در روایتی دیگر آمده است ؛ «ليسألنّ اللَّه أو ليقضينّ عليكم، انّ اللَّه عبادا يعملون فيعطيهم، و آخرين يسألونه صادقين فيعطيهم ثمّ يجمعهم في الجنّة فيقول الّذين عملوا: ربّنا عملنا فاعطيتنا فبما اعطيت هؤلاء؟ فيقول: هؤلاء عبادى اعطيتكم اجوركم و لم التكم من اعمالكم شيئا، و سألنى هؤلاء فاعطيتهم، و هو فضلى أوتيه من اشاء / از خدا بخواهيد تا او حكم كند، همانا خداوند متعال به يك سرى از بندگانش در مقابل اعمالشان بخشش دارد و به گروه ديگر در برابر درخواست صادقانه‏ شان، سپس هر دو گروه را در بهشت جمع مى‏كند، گروه اول مى‏ گويند: پروردگارا! ما اهل عمل بوديم، به ما عطا كردى اما اينها را به چه سبب؟ مى ‏فرمايد: اينان بندگان من هستند، من اجر و پاداش شما را دادم و از آن چيزى كم نكردم، اما اينان از من درخواست كردند و من هم از فضل و رحمت فوق العاده خود به آنان دادم (بلكه) به هر كسى كه بخواهم، مى ‏دهم».
در این روایت عده ای را بیان می کند که به دستور خدا هم عمل نکردند پس معلوم می شود دعا چقدر مهم است و باعث می شود خدا از فضل خود به آنها عطا کند.
ما عمل بزرگان و علما را که نداریم پس حداقل دعا کنیم.
مبحث بعدی ما زمان و مکان دعاست که انشاله در شبهای آینده بیان خواهد شد.



نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

جوملا فارسی