پزشک شهید مدافع حرم محمد حسن قاسمی اشکفتکی

متولد: ۱۷ فروردین ۱۳۶۹
محل تولد: شهرکرد

شهادت: ۱۰ مرداد ۱۳۹۵
محل شهادت: جنوب حلب
سن: ۲۶ سال

🌹 این شهید بزرگوار در نیمه رمضان سال ۶۹ هجری شمسی در روز میلاد امام حسن مجتبی علیه‌السلام به دنیا آمد و به همین علت نامش را محمدحسن گذاشتند و ۲۶ سال بعد، پیکر تیرباران شده‌اش در ماه صفر سال ۹۵، مصادف با تاریخ صحیح شهادت امام حسن مجتبی علیه‌السلام و در تاسی به همان مولا، در جبهه‌ی مقاومت، تفحص شد‌.
وی نخستین شهید پزشک مدافع حرم بود. این تکنسین بیهوشی درحالیکه مجروحین جنگی را با آمبولانس به سمت بیمارستان منتقل میکرد، در حلب مورد حمله گروههای تکفیری قرار گرفت و به درجه رفیع شهادت نائل آمد و قریب ۴ ماه پیکر مطهرش در دست مزدوران آمریکایی داعش بود.

🍃 بسیار خوش اخلاق و مهربان بود ، سعی می کرد در همه کارها به خانواده و دیگران کمک کند. بچه های محله را جمع می کرد و از طرف بسیج به گردش می برد، در همین حین جذبشان میکرد و راه و چاه را نشانشان می داد. برای کسی استثنا قائل نمی شد، سعی میکرد با خوشرویی پای همه را به مسجد و هیئت باز کند.
🌿 پاسدار رسمی و کارمند دانشگاه علوم پزشکی بیمارستان «بقیه الله» تهران بود. زمانی که در بیمارستان بقیه‌الله تهران پذیرفته شد قبل از گرفتن اولین شیفت کاریش، برای ثبت نام سوریه اقدام کرد به او گفته بودند لااقل بگذار یک ساعت شیفت بروی بعد سراغ سوریه را بگیر. گفته بود ✨«من اصلا برای این آمده‌ام اینجا که بروم سوریه» اول رفت برای سوریه ثبت نام کرد، بعد اولین شیفت کاریش را گرفت.
همیشه می گفت کسی که به زیارت حضرت زینب (س) می رود برای گریه کردن نیازی به روضه ندارد، همه چیز آنجا روضه مکشوفه است و آدم بی اختیار به گریه می افتد.
می گفت قبر حضرت زینب (س) خیلی سوزناک است و تحمل زیارت کردن مرقد ایشان برای قلب شیعیان بسیار سخت است. یعنی هر کسی نمی تواند سنگینی این غربت را تاب بیاورد.

✍️ بخشی از وصیتنامه شهید:
اکنون که در این فرصت ناچیز دست به نوشتن وصیت نامه برده‌ام امیدوارم که هرچه زودتر این زندان تن را ترک گفته و از این سنگینی سینه و غم و اندوه رها شوم.
بی‌تابم، و هر روز برایم سخت‌تر می‌گذرد.
اول خدا را شکر می‌کنم که پاسدار شدم. انشاالله پاسدار بمانم.
ثانیا روی سخنم با پدر و مادر عزیزم است که اگر مرا با اسم حسین(ع) آشنا نکرده بودند چه بسا زندگی به این شکل پیش نمی‌رفت و پا در راه حسین(ع) نمی‌گذاشتم. اگر خطری بر من وارد شد و دچار آسیب یا شهادت شدم به جز شکر خداوند راضی نیستم که کاری انجام دهید. خوشحال باشید که میوه‌ی دلتان به ثمر رسیده است.

🌹 روحش شاد و یادش گرامی🌹

 

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *