شهید سید مرتضی آوینی میزبان شماره 140

🥀شهید سید مرتضی آوینی

🌹تاریخ تولد: ۱۳۲۶/۱۲/۲۱
🌹تاریخ شهادت: ۱۳۷۲/۰۱/۲۰
🌹 محل شهادت: فکه خوزستان

🌷 شهید سید مرتضی آوینی در ۲۱ شهریور سال ۱۳۲۶ در شهر ری متولد شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه‌ی خود را در شهرهای زنجان، کرمان و تهران به پایان رساند و سپس به عنوان دانش‌جوی معماری وارد دانشکده‌ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد او از کودکی با هنر انس داشت؛ شعر می‌سرود داستان و مقاله می‌نوشت و نقاشی می‌کرد تحصیلات دانشگاهی‌اش را نیز در رشته‌ای به انجام رساند که به طبع هنری او سازگار بود ولی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی معماری را کنار گذاشت و به اقتضای ضرورت‌های انقلاب به فیلم‌سازی پرداخت:
🌿“حقیر دارای فوق لیسانس معماری از دانشکده‌ی هنرهای زیبا هستم اما کاری را که اکنون انجام می‌دهم نباید به تحصیلاتم مربوط دانست حقیر هرچه آموخته‌ام از خارج دانشگاه است بنده با یقین کامل می‌گویم که #تخصص_حقیقی در سایه‌ی #تعهد_اسلامی به دست می‌آید و لاغیر. 🌿قبل از انقلاب بنده فیلم نمی‌ساخته‌ام اگرچه با سینما آشنایی داشته‌ام. اشتغال اساسی حقیر قبل از انقلاب در #ادبیات بوده است…
🌿با شروع انقلاب تمام نوشته‌های خویش را اعم از تراوشات فلسفی، داستان‌های کوتاه، اشعار و… – در چند گونی ریختم و سوزاندم و تصمیم گرفتم که دیگر چیزی که #حدیث_نفس باشد ننویسم و دیگر از #خودم سخنی به میان نیاورم… سعی کردم که “خودم” را از میان بردارم تا هرچه هست #خدا باشد، و خدا را شکر بر این تصمیم وفادار مانده‌ام.🌿
🌿البته آن چه که انسان می‌نویسد همیشه تراوشات درونی خود اوست همه‌ی هنرها این چنین هستند کسی هم که فیلم می‌سازد اثر تراوشات درونی خود اوست اما اگر انسان خود را در خدا فانی کند، آن‌گاه این خداست که در آثار او جلوه‌گر می‌شود حقیر این چنین ادعایی ندارم ولی سعیم بر این بوده است.”🌿

🌷شهید مرتضی آوینی فیلم‌سازی را در اوایل پیروزی انقلاب با ساختن چند مجموعه درباره‌ی غائله‌ی گنبد 💥(مجموعه‌ی شش روز در ترکمن صحرا)، 💥سیل خوزستان و ظلم خوانین 💥(مجموعه‌ی مستند خان گزیده‌ها) آغاز کرد.
اواخر سال ۱۳۷۰ “موسسه‌ی فرهنگی #روایت_فتح” به فرمان مقام معظم رهبری تاسیس شد تا به کار فیلم‌سازی مستند و سینمایی درباره‌ی #دفاع_مقدس بپردازد و تهیه‌ی مجموعه‌ی روایت فتح را که بعد از پذیرش قطع‌نامه رها شده بود ادامه دهد.

🌷شهید آوینی و گروه فیلم‌برداران روایت فتح سفر به مناطق جنگی را از سر گرفتند و طی مدتی کم‌تر از یک سال کار تهیه‌ی شش برنامه از مجموعه‌ی ده قسمتی 💥“شهری در آسمان” را به پایان رساندند ومقدمات تهیه‌ی مجموعه‌های دیگری را درباره‌ی آبادان، سوسنگرد، هویزه و فکه تدارک دیدند.

از خصوصیات اخلاقی بارز ایشان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
🌟هنگامی که در خانه بود جز عشق و مهربانی نسبت به همه‌ی اعضای خانواده‌، چیزی از ایشان دیده نمی‌شد. اصولاً رفتار ایشان همیشه توأم با مهربانی بسیار زیاد بود. در کارهای خانه، به همسرش کمک می‌کرد.

🌟خیلی به #نماز_اول_وقت اهمیت می‌داد. همیشه ۱۵ـ۱۰ دقیقه قبل از اذان، وضو می‌گرفت و آماده نماز و منتظر اقامه‌ی آن می‌شد. اگر در این میان، کسی به وی مراجعه می‌کرد می‌گفت:«انشاءالله بعد از نماز.» یکی از مهمترین مسائل زندگی ایشان، مسأله نماز بود. ایشان می‌گفت: 👈«سعی کن نماز برایت مهمترین چیز باشد و سعی کن نمازت را با توجه بخوانی. می‌گفت: «همه‌ی کارهایت را براساس نماز تنظیم کن.»👉

🌟نماز شب ایشان تقریباَ در هیچ شرایطی ترک نمی‌شد، حتی اگر در طول روز، فعالیت‌های بسیار زیاد و خسته‌کننده‌ای انجام داده بود.

🌟خستگی‌ناپذیر بود. معمولاً هنگامی که شب‌ها در خانه بود تا هنگام نماز شب می‌نوشت و بعد از آن، چند ساعتی می‌خوابید و صبح از خانه خارج می‌شد.
گاهی اوقات اتفاق می‌افتاد که سه شبانه روز مداوم بیدار بود.

🌟به شدت کار می‌کرد، می‌گفت: 👈«ما خسته نشده‌ایم و اگر باز هم جنگی پیش بیاید که پای انقلاب اسلامی در میان باشد، ما حاضریم. می‌دانید! زنده‌ترین روزهای زندگی یک مرد آن روزهایی است که در #مبارزه می‌گذارند و زندگی در تقابل با مرگ است که خودش را نشان می‌دهد.»👉

🌟ارادت خاصی به مقام معظم رهبری داشت، چنانکه در نامه‌ای به ایشان می‌نویسد: «ما با حضرتعالی به عنوان وصی امام امت(ره) و نایب امام زمان(عج) تجدید بیعت کرده‌ایم و تا بذل جان در راه اجرای فرامین شما ایستاد‌ایم، همان گونه که پیش از این درباره‌ امام امت(ره)بوده‌ایم… سر ما و فرمان شما. کمترین مطیع شما، سید مرتضی آوینی.»🌸

#مقام_معظم_رهبری هم در مراسم تشییع جنازه‌ی ایشان گفته‌ بودند: 🌹«من خودم بزرگترین داغدار این مصیبت هستم.»🌹

🌟بسیار ساده زیست بود. گاهی یک کارتن روی زمین می‌انداخت و روی آن می‌خوابید تا سریع‌تر بلند شود! غالباً نان و پنیر و کشمش و گردو را به عنوان غذای روزانه‌ می‌خورد.

🌟شجاع بود به طوری که در میدان جنگ، در زیر سخت‌ترین آتش‌ها، آرام و مطمئن بود. در مشکلات و تنگناها، گاهی می‌ایستاد و نماز می‌خواند.

🌟بسیار متواضع و کم توقع بود.

🌟خوش‌رو، خندان و نرم‌خو بود.

🌟بسیار #اهل_مطالعه بود، به طوری که تا یک ساعت قبل از خطبه‌ی ازدواجش نیز مشغول مطالعه بود!

🌟بسیار عاشق شهادت بود. پس از شهادت دوستان خویش، به شدت متأثر می‌شد و اشک می‌ریخت. در هنگام ضبط برنامه‌ی روایت فتح در مناطق عملیاتی نیز، با شنیدن خاطرات رزمندگان، آرام و بی‌صدا می‌گریست؛ و سرانجام در روز بیستم فروردین ۱۳۷۲ در منطقه فکه در حال بررسی لوکیشن فیلم مستند شهری در آسمان، به همراه #محمدسعید_یزدان‌پرست با مین برخورد کرد و بر اثر اصابت ترکش مین باقی‌مانده از جنگ ایران و عراق به آرزوی دیرین خود رسید و به مقام #شهادت نائل آمد.🌹

🖋🌷 بخشی از #وصیت‌نامه شهید:

🌺 زندگی زیباست اما شهادت از آن زیباترست، سلامت تن زیباست،اما پرنده‌ی عشق، تن را قفسی می‌بیند که در باغ نهاده باشند و مگر نه آنکه گردنها را باریک آفریده‌اند تا در مقتل کربلای عشق آسانتر بریده شوند،
و مگر نه آنکه از پسر آدم عهدی ازلی ستانده‌اند که 🥀حسین را از سر خویش بیشتر دوست داشته باشند.
و مگر نه آنکه خانه تن راه فرسودگی می‌پیماید، تا خانه روح آباد شود.
و مگر این عاشق بیقرار را بر این سفینه سرگردان آسمانی، که کره زمین باشد، برای ماندن در اصطبل خواب و خور آفریده‌اند!

و مگر از درون این خاک، اگر نردبانی به آسمان نباشد، جز کرم هایی فربه و تن‌پرور برمی‌آید.
ای شهید ای آنکه بر کرانه‌ی ابدی و ازلی وجود برنشسته‌ایی، دستی برار و ما قبرستان‌نشینان عادات سخیف را نیز از این منجلاب بیرون کش🌺

🥀روحش شاد و یادش گرامی 🥀

#با_لاله_ها ۱۴۰