🌹شهید علی عرب 🌹

تاریخ تولد: ۱۰ تیر ۱۳۴۹
محل تولد: روستای روح آباد کرمان

تاریخ شهادت: ۱۰ تیر ۱۳۶۵
محل شهادت: مهران
سن: ۱۶ سال

✍️ شهید “علی عرب ” متولد ۱۳۴۹ در روستای روح‌آباد از توابع شهرستان زرند در استان کرمان است.  “علی ” در روز دوم آغاز عملیات کربلای یک و تنها به این دلیل که نیروهای لشکر ۴۱ ثارالله کرمان در کمین دشمن گرفتار نشوند؛ عاشقانه در میان آتش شعله‌ور شد و به شهادت رسید.  مزار شهید “علی عرب “، بسیجی ۱۶ساله کرمانی، در روستای روح‌آباد در شهرستان زرند کرمان است.

🌷 نحوه شهادت این شهید از زبان همرزمانش:

کوله‌پشتی‌اش را محکم بسته بود. کوله سنگین بود. پر بود از خرج و موشک آر.پی.جی. داشتیم پشت سر هم به ستون از داخل معبر رد می‌شدیم. سنگرهای دشمن در ۲۰۰ متری‌مان قرار داشتند. آرام‌آرام و بی هیچ صدایی جلو می‌رفتیم. اطرافمان میدان مین بود. کوچکترین صدایی فاجعه به بار می‌آورد…
کوله‌پشتی علی محکم بسته شده بود و خرج‌ها هم خیلی سریع آتش گرفته بودند. امکان اینکه کوله‌پشتی علی را باز کنیم نبود. ناگهان کوله‌پشتی علی گلوله خورد. گلوله خورد و خرج‌های آر پی چی آتش گرفتند…
و علی شعله‌ور شد.
همه بهت‌زده داشتند علی را نگاه می‌کردند. شعله‌های آتش لحظه به لحظه بیشتر علی را در کام خودشان می‌کشیدند و همه هر لحظه‌ منتظر بودند که علی فریاد بزند و دشمن شروع به تیراندازی کند علی همانطور که داشت می‌سوخت، نارنجک‌هایش را از خودش جدا کرد. و یک کار دیگر هم کرد.
دستش را گرفت جلوی دهانش و مظلومانه روی زمین افتاد. فقط می‌شد نگاه کرد.
شعله‌ها ذره ذره علی را می‌سوختند و علی جلوی چشم‌های ما داشت جان می‌داد. علی داشت جان می‌داد ولی جلوی دهانش را محکم گرفته بود. آتش کم کم سرد شد.
علی که هنوز ته‌رمقی برایش مانده بود با اشاره از یکی از بچه‌ها تقاضای آب کرد.
رزمنده چفیه‌اش را خیس کرد و گذاشت روی لب‌های علی…
شاید این حق علی بود که لحظه‌ آخر در میان این همه آتش، طعم آب را بچشد. آبی که برای علی حتماً مراد بود و نوید لحظه‌هایی از بهشت را به این بسیجی ۱۶ ساله می‌داد.
چفیه خیس را که گذاشتند روی لب‌هایش، نگاهش برای همیشه خیره ماند و شهید شد.
و شاید شهید که نه که برای همیشه؛ “علی عرب “، بسیجی ۱۶ ساله لشکر ثارالله کرمان، شمع محفل شهدا شد. 🌷

✍️ چکیده ای از وصیت نامه شهید:
با درود و سلام به مولایمان امام مهدی (عج) و نایب برحقش رهبر عظیم‌الشان انقلاب اسلامی. تمامی دوستان را سفارش می کنم به تقوای الهی و پیروی از رهبر عظیم‌الشان انقلاب اسلامی، که خداوند به ما منت نهاده که در این روزگار چنین رهبری عطا فرموده است و حتما نماز جمعه را فراموش نکنید که ما هرچه داریم از ارتباط با خداوند است و بدانید که دنیا و زرق و برق دنیا همه‌اش فناپذیر است، آنچه باقی می ماند خداست. در پیشگاه خداوند رفتن ترس نیست اما ظلمت‌هایی که در این دنیا برای خودمان درست کرده‌ایم ترس دارد، علاقه به دنیا و مظاهر دنیوی دل را می‌میراند اما یاد خدا دل‌ها را زنده می‌کند.

🌹 روحش شاد و یادش گرامی 🌹

 

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *